ع - ش - ق ممنوع

l-o — Sun, 26 Jul 2009 09:26:54 GMT

قطره دلش دريا ميخواست.خيلي وقت بود كه به خدا گفته بود.
هر بار خدا مي گفت:از قطره تا دريا راهي ست طولاني.راهي از رنج و عشق وصبوري.هر قطره را لياقت دريا نيست.
قطره عبور كرد وگذشت.قطره پشت سر گذاشت.قطره ايستاد و منجمد شد.قطره روان شد و راه افتاد.قطره از دست داد و به اسمان رفت.و هر بار چيزي از رنج و عشق و صبوري اموخت .
تا روزي كه خدا گفت:امروز روز توست. روز دريا شدن .خدا قطره را به دريا رساند. قطره طعم دريا را چشيد . طعم دريا شدن را. اما ...
روزي قطره به خدا گفت:از دريا بزرگتر هم هست؟
خدا گفت: هست .
قطره گفت:پس من ان را ميخواهم.بزرگترين را.بي نهايت را .
************
خدا قطره را برداشت و در قلب ادم گذاشت و گفت:اين جا بي نهايت است .
ادم عاشق بود. دنبال كلمه اي مي گشت تا عشق را توي ان بريزد. اما هيچ كلمه اي
توان سنگيني عشق را نداشت.ادم همه ي عشقش را تو ي يك قطره ريخت .

قطره از قلب عاشق عبور كرد .
و وقتي قطره از چشم عاشق چكيد
خدا گفت :
حالا تو بي نهايتي
زيرا كه عكس من در اشك عاشق است

l-o — Mon, 25 May 2009 11:16:53 GMT

l-o — Tue, 14 Apr 2009 20:39:18 GMT

آرمین کوچولو بر اثر سرطان این دنیا رو ترک کرد داشتم

در وبی که مادرش براش درست کرده بود به این حرف دل تنگ مادر آرمین

برخوردم خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم از زبان مادر آرمین به فرزندش بخونید

آرمین من.عزیز من

امروز بازم خیلی دلم برات تنگ شده بود

یه روز دیگه بدون تو صبح تا غروب پرپر زدم

تو کوچه باغ خاطره با یاد تو قدم زدم

یادم اومد بازم نگات که مثل رویا بود و رفت

مثل یه خواب مثل غزل پر از معما بودو رفت

میون اون نگاه تو یه غربتی نشست و رفت

دل منم با غربتش پرپر شدو شکست ورفت

نمی دونم چطور بگم همه وجود من بودی

حتی تو خواب تو بیداری تو لحظه لحظه هام بودی

کاشکی میشد فقط یه بار تو رو تو آغوش بگیرم

بهت بگم دوست دارم به فکرتم تا اون روزی که بمیرم

آرمین من خوشگل من اگر بیای تو خواب من

فقط بدون دوست ندارم تو اون چشات غم ببینم

اون روز اگر بیاد منم تو قلبم ماتم میگیرم

دوست ندارم تو قلب تو غصه و ماتم بشینه

تو اون چشای مهربون دوری مادر بشینه

نمیدونم چی بنویسم که وصف خوبیات باشه

نازنینم. خیلی کمه واژه ای که لایق وصف تو باشه

ولی از از اون ته دلم داد میزنم

آرمینکم فدای تو دوست دارم دوست دارم دوست دارم
http://www.armin10.blogfa.com لینک وب لاگ

l-o — Thu, 14 Aug 2008 22:54:41 GMT

کاش یک باره دیگه گرمی دستانت قابله احساس بود
برام مهم اینه که گرمیه روحتو حس میکنم همین برای من بسه فقط همین دیگه نگران نیستم

لالا نخواب خواب که دوا نیست لالا نخواب خواب سودی نداره همون بهتر که بشمری ستاره همون بهتر که چشمات وا بمونه که ماه غصش نشه تنها بیداره.لالا نخواب بازم سفر رفت نمیدونم به بهشت یا به.......!!!!!! میدونم که به بهشت رفت!.لالا نخواب زندونه دنیا سر ناسازگاری داره با ما توی خلوت میگم اینجا کسی نیست خداییش دلم خیلی صبوره

لالا نخواب تیرست چراغم مثله اتشفشون میمونه داغم به جون گلدونا کم غصه ای نیست هزار شب شد هزار شب شد اما نیومد خواب به سراغم لالا نخواب خواب که دعوا نیست دله دیوونه داشتن
لالا نخواب تنها میمونم
لالا نخواب تنها میمونم کمک کن قدر چشماتو بدونم چرا چشمات پر خشم عزیزم مگه من مثل همه نامهربونم؟
میگن دست از سرش بر دار نمیشه اخه عاشق شدن که دست ما نیست

لالا نخواب ماهو نگاه کن من اسفند رو میارم تو دعا کن
لالا نخواب سرما تو راه همیشه عمر خوشبختی کوتاهه لالا نخواب تلخ جدایی کمر خم میشه زیر بی وفایی
توبیدار باش همه تو خواب نازن برای کی بخونم پس لالاییلالا نخواب تنهایی زرده اگه طولانی شه مثل یه درده
اگه چشم انتظار باشی که هیچی دروغ میگی به دل که بر میگرده

لالا نخواب دنیا خسیسه واسه کم کسی خوب مینویسه یکی لباش تو خوابم غرق خندس یکی تو خوابم پلکاش خیسه خیسه
اونی که مارو بیدار نگه داشت الهی خواب باشه حالا
الهی الهی

لالا نخواب تا اون بخوابه بشین انقدر تا خورشید بتابه زمونی که یقین کردم بیداره بخواب با یاد عکسی که تو قابه لالا بخواب بیداره حالا دیگه باید بخوابه لالا ببین خورشید اومد بالای بالا لالا اینم بود سرنوشتم این از امروزو سر گذشتم من نمیخوابم تا بمونی پیشم من خوابو واسه اون روز گذاشتم

l-o — Mon, 12 May 2008 14:00:18 GMT

به نام حق
به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ...
به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم
از او بگويم.
كه هر چه بود، پيش از هر كلامي، خودش گفته بود.
بايد اين واژه هاي كوچك را شست.

سالهاست دچارش هستم.
و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.
و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.

او رفت و من نشناختمش .
در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم اما باز هم نشناختمش.
همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.
يا طولاني ترين ثانيه هاي تنهاييم كه بعد از سرآغاز كلامم، فقط خود او ميداند
كه آن ثانبه ها چگونه گذشت.
فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.

اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.
يا وسعتي بي واژه.
و شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن
زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .
اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.
حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم ...

l-o — Mon, 14 Apr 2008 22:12:18 GMT

شب... پیاده ای قدم می زد

آشفته .... پریشانی اش را ورق می زد

نفس ... نبود هیچ هوایی برای زیستن

اشک ... بی هیچ بهانه ای برای گریستن

مهتاب خندید و رفت

و من از ناتوانی خویش و دوری تو آشفته ام

ماندنت محال است و نماندنت بی پروا بگویم که نشدنی است .

l-o — Sat, 02 Feb 2008 22:04:18 GMT

وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو "داداشی" صدا می کرد
به موهای مواج و زيبای اون خيره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهی به اين مساله نميکرد
آخر کلاس پيش من اومد و جزوه جلسه پيش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت : متشکرم و از من خداحافظی کرد

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم

تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه می کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتی کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهای معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از 2 ساعت ديدن فيلم و خوردن 3 بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : متشکرم و از من خداحافظی کرد

روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد
من با کسی قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زمانی هيچکدوممون برای مراسمی پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجی ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمی کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت : متشکرم ، شب خيلی خوبی داشتيم ، و از من خداحافظی کرد

يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلی فرا رسيد ، من به اون نگاه می کردم که درست مثل فرشته ها روی صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهی نمی کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسی خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلی ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روی شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشی دنيا هستی ، متشکرم و از من خداحافظی کرد

نشستم روی صندلی ، صندلی ساقدوش ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگی جديدی شد. با مرد ديگه ای ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوری فکر نمی کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدی ؟ متشکرم

سالهای خيلی زيادی گذشت . به تابوتی نگاه ميکنم که دختری که من رو داداشی خودش ميدونست توی اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختری که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزی هست که اون نوشته بود
تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش برای من باشه. اما اون توجهی به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمی خوام فقط برای من يه داداشی باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتی ام ... نيمدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره

ای کاش اين کار رو کرده بودم ................. با خودم فکر می کردم و گريه

l-o — Mon, 01 Oct 2007 22:13:18 GMT

اگه يه روز رفتي و ديگه برنگشتي ، بهت قول نمي دم كه منتظرت مي مونم اما ازت ميخوام وقتي . اومدي يه شاخه گل رو قبرم بذار اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد ، بهت قول نميدم كه مي خندونمت ولي مي تونم باهات گريه كنم

l-o — Mon, 17 Sep 2007 22:08:04 GMT

انگار همین دیروز بود که چهره ی تورو دیدم

تو به من گفتی که پیش از این چقدر مغرور بودی ولی من توجهی نکردم و رفتم

اگر فقط چیز هایی رو که امروز می دونم؛ می دونستم

تورو در آغوش می کشیدم

غم رو از تو دور می کردم

و از تو بخاطر همه ی کار هایی که انجام دادی تشکر می کردم

تمام اشتباهاتت رو می بخشیدم

هیچ کاری نیست که حاضر به انجامش نباشم

تا یک بار دیگه صدای تورو بشنوم

یه وقتا دلم می خواد صدات کنم

ولی می دونم که تو در اونجا حضور نخواهی داشت

متاسفم بخاطر اینکه تورو مقصر دونستم

برای همه ی کار هایی که نتونستم انجام بدم

و من با آسیب زدن به تو به خودم آسیب زدم

بعضی روزا در درون خودم میشکنم ولی به روی خودم نمیارم

یه وقتا هم فقط می خوام این مسئله رو مخفی کنم چون این تو هستی که دلم برات تنگ شده!

و گفتن خداحافظ خیلی سخته

و هنگامی که زمانش فرا می رسه

آیا تو به من خواهی گفت که در اشتباه بودم؟

کمکم می کنی که درک کنم؟

آیا با نگاهت من رو شرمنده می کنی؟

آیا به کسی که هستم افتخار می کنی؟

هیچ کاری نیست که انجام ندم

که فقط یه شانس دیگه داشته باشم

که تو چشمای تو نگاه کنم

و ببینم که تو داری به پشت سرت نگاه می کنی

اگر فقط یه روز دیگه داشتم

بهت می گفتم که دلم برات تنگ شده

از روزی که تو رفتی

خطرناکه!

و خیلی هم بی فایده ست

که بخوام سعی کنم زمان رو به عقب برگردونم

متاسفم بخاطر اینکه تورو مقصر دونستم

برای همه ی کار هایی که نتونستم انجام بدم

و من با آسیب زدن به تو به خودم آسیب زدم

l-o — Mon, 20 Aug 2007 18:35:18 GMT

مادررررررررررررر
مادر من فقط يك چشم داشت . من از اون متنفر بودم ... اون هميشه مايه خجالت من بود اون براي امرار معاش خانواده براي معلم ها و بچه مدرسه اي ها غذا مي پخت يك روز اومده بود دم در مدرسه كه منو با به خونه ببره خيلي خجالت كشيدم . آخه اون چطور تونست اين كار رو بامن بكنه ؟ روز بعد يكي از همكلاسي ها منو مسخره كرد و گفت مامان تو فقط يك چشم داره فقط دلم ميخواست يك جوري خودم رو گم و گور كنم . كاش زمين دهن وا ميكرد و منو ..
كاش مادرم يه جوري گم و گور ميشد...
روز بعد بهش گفتم اگه واقعا ميخواي منو بخندوني و خوشحال كني چرا نميميري ؟اون هيچ جوابي نداد....
دلم ميخواست از اون خونه برم و ديگه هيچ كاري با اون نداشته باشم
سخت درس خوندم و موفق شدم براي ادامه تحصيل به سنگاپور برم ،اونجا ازدواج كردم ، واسه خودم خونه خريدم ، زن و بچه و زندگي... از زندگي ، بچه ها و آسايشي كه داشتم خوشحال بودم تا اينكه يه روز مادرم اومد به ديدن من اون سالها منو نديده بود و همينطور نوه ها شو
وقتي ايستاده بود دم در بچه ها به اون خنديدند و من سرش داد كشيدم كه چرا خودش رو دعوت كرده كه بياد اينجا ، اونم بي خبر
سرش داد زدم :چطور جرات كردي بياي به خونه من و بجه ها رو بترسوني؟ گم شو از اينجا! همين حالا
اون به آرامي جواب داد :اوه خيلي معذرت ميخوام مثل اينكه آدرس رو عوضي اومدم و بعد فورا رفت و از نظر ناپديد شد .
يك روز يك دعوت نامه اومد در خونه من درسنگاپور براي شركت درجشن تجديد ديدار دانش آموزان مدرسه
ولي من به همسرم به دروغ گفتم كه به يك سفر كاري ميرم .
بعد از مراسم ، رفتم به اون كلبه قديمي خودمون ؛ البته فقط از روي كنجكاوي .همسايه ها گفتن كه اون مرده
اونا يك نامه به من دادند كه اون ازشون خواسته بود كه بدن به من
اي عزيزترين پسرم ، من هميشه به فكر تو بوده ام ، منو ببخش كه به خونت اومدم و بچه ها تو ترسوندم ،خيلي خوشحال شدم وقتي شنيدم داري ميآي اينجا ولي من ممكنه كه نتونم از جام بلند شم كه بيام تورو ببينم
وقتي داشتي بزرگ ميشدي از اينكه دائم باعث خجالت تو شدم خيلي متاسفم
آخه ميدوني ... وقتي تو خيلي كوچيك بودي تو يه تصادف يك چشمت رو از دست دادي به عنوان يك مادر نمييتونستم تحمل كنم و ببينم كه تو داري بزرگ ميشي با يك چشم
بنابراين مال خودم رو دادم به تو
براي من اقتخار بود كه پسرم ميتونست با اون چشم به جاي من دنياي جديد رو بطور كامل ببينه
با همه عشق و علاقه من به تو، مادرت